. . . نه از رومم، نه از زنگم، همان بي رنگ بي رنگم.
بيا بگشاي در، بگشاي، دلتنگم.
حريفا! ميزبانا! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج ميلرزد.
تگرگي نيست، مرگي نيست.
صدايي گر شنيدي، صحبت سرما و دندان ست.
من امشب آمدستم وام بگذارم.
حسابت را كنار جام بگذارم.
چه مي گويي كه بيگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟
فريبت مي دهد، بر آسمان اين سرخي بعد از سحر گه نيست.
حريفا! گوش سرما برده است اين، يادگار سيلي سرد زمستان است. . .
-م.اميد-
